Nog vóór je iets kunt bedenken, trekt je schouder samen. Nog vóór je woorden vindt, houdt je adem even in. Niet omdat je dat wilt. Niet omdat je zwak bent. Omdat je lijf reageert. We zijn geneigd om die reacties te beoordelen. Als te veel, te gevoelig, te heftig. Of juist het tegenovergestelde: te vlak, te afgesloten, te rustig aan de buitenkant. En wat als dat niet klopt? Wat als je lijf niet tegenwerkt en ook niets heeft dat gerepareerd moet worden? Je lijf onthoudt wat jij ooit nodig had om door te gaan, om je aan te passen,